|
|
|
Podejście do oceny wyrobu:
|
|
|
Stosowanie materiałów z recyklingu zmniejsza zapotrzebowanie na materiały pierwotne oraz redukuje ilość odpadów powstających w procesie produkcji. Dzięki temu całkowite zapotrzebowanie na materiały wymagane do produkcji zostaje zminimalizowane. Często również zapotrzebowanie na zasoby potrzebne do wyprodukowania materiału wtórnego jest znacznie mniejsze niż przy produkcji takiej samej ilości materiału pierwotnego (np.: miedzi, aluminium…). W razie konieczności, do materiału wtórnego można dodać odpowiednią ilość materiału pierwotnego, aby zapewnić wymagane właściwości.
Jeśli uda się wyprodukować każdy indywidualny komponent wyrobu z jednego rodzaju materiału, w istotny sposób zwiększa się podatność całego wyrobu na recykling . Cel ten, z pewnością, nie może być realizowany we wszystkich przypadkach ze względów funkcjonalnych, wytrzymałościowych, itp… Jednak wszędzie, gdzie jest to tylko możliwe powinno się preferować komponenty wykonane z jednego rodzaju materiału.
Im mniej materiału trzeba zużyć na produkt, tym mniej zasobów będzie konsumowanych w procesie produkcyjnym. Dlatego powinno się skupiać na stosowaniu jak najmniejszej ilości materiału. Oczywiście nie wolno w tym zakresie zapominać o wymaganiach dotyczących wytrzymałości, stabilności oraz żywotności wyrobu. Optymalizacja struktury, kształtu oraz cech wytrzymałościowych wyrobu pozwala na jak najefektywniejsze wykorzystanie materiałów.
Dokładna analiza struktury wyrobu uwzględniająca jego funkcjonalność może zaowocować znaczącymi uproszczeniami Spełnianie kilku funkcji przez jeden komponent nie tylko wpływa na zmniejszenie ilości użytych materiałów, ale także ułatwia montaż oraz demontaż poprzez zmniejszenie ilości elementów łączących.